تريكومونيازيس چیست؟

تريكومونيازيس یک نوع بیماری مقاربتی است که از طریق یک تک یاخته تاژکداری که حت عنوان تک تارچه واژن از آن یاد می شود. تريكومونيازيس واژینالیس هم می گویند، زیرا به طور معمول در زنان ایجاد می شود و بسیاری از مردانی که مبتلا به آن شده باشند از طریق برقراری رابطه جنسی به همسر خود انتقال می دهند. این عارضه جزو شایع ترین بیماری های عفونتی-جنسی در ایات متحده به شمار می رود. آمار ها نشان می دهد بیش از ۲ میلیون زن در سنین ۱۴-۴۹ در آمریکا درگیر این بیماری هستند.

البته که جای نگرانی نیست با توجه به پیشرفتی در زمینه پزشکی اتفاق افتاده راهکار های برای درمان آن ارائه شده است. اما باید توجه داشت که در صورت عدم درمان می تواند باعث بروز مشکلات جدی تر و تهدید سلامت عمومی فرد شود.

تريكومونيازيس در زنان چه نشانه های به همراه دارد؟

علائم بروز بیماری عمدتاٌ در زنان بیشتر از مردان مشاهده می شود. پس به همین خاطر در ابتدا به علامت های ایجاد شده در خانم ها اشاره خواهیم کرد و سپس به علائم مردان می پردازیم.

بسیاری از خانم ها طی ۱-۴ هفته  از ابتلا به این بیماری، علائم ذیل را تجربه می کنند.

  • تحریک به خارش واژن و ناحیه تناسلی که سوزشی شدید در پی آن ایجاد می شود.
  • بیرون ریزی ترشحات رنگی و کف دار از مهبل
  • بوی تند و بد در نواحی واژینال
  • احساس درد هنگام ادرار کردن و تکرر ادار
  • در موارد نادر دردی در قسمت زیر شکم می پیچد.

علاوه بر این علائم می تواند تاثیرات منفی در بارداری خانم ها بر جای بگذارد، حتی بارداری در حین ابتلا به این انگل موجب زایمان زودرس می شود و احتمال کم وزنی نوزاد در حین تولد بیشتر از سایر مواقع است.

علائم تريكومونيازيس در مردان

در اکثر مواقع مردانی که به این بیماری دچار شده اند هیچ گونه علامت خاصی را مشاهده نمی کنند. می توان گفت شاید دلیل انتقال آن از مردان به خانم همین بی خبری از وجود چنین بیماری است.

علائم ذیل به صورت خفیف و به ندرت گزارش شده است.

  • احساس درد در حین ادار و انزال
  • ترشح ماده ی غیر طبیعی از مجرای ادراری
  • احساس ناراحتی در اندام تناسلی

 

عوامل دخیل در ابتلا به تريكومونيازيس کدام اند؟

برخی از عوامل می تواند خطر ابتلا به تريكومونيازيس را بیش از پیش افزایش دهند که شامل موارد زیر می باشند:

  • شرکای جنسی متعدد
  • سابقه ابتلا به سایر بیماری های مقاربتی
  • عدم استفاده از لوازم بهداشتی و جلوگیری از ورود عفونت و باکتری مانند انواع کاندوم ها

*لازم به ذکر است احتمال ابتلا خانم های که بیش از ۴۰ سال سن دارند بیشتر از  دختران جوان و کم سن و سال است.

تريكومونيازيس چگونه تشخیص داده می شود؟

برای تشخیص ابتلا یا عدم ابتلا به تريكومونيازيس باید به پزشک متخصصی متبحر و با تجربه مراجعه کنید و تا در ابتدا با گرفتن شرح حال و پرسیدن سوالاتی در مورد ماهیت علائم غیر عادی و سپس با معاینه فیزیکی می تواند از طریق تجویز آزمایشات و تست ها اقدام به تشخیصی بالینی کند این گونه می تواند در مورد ابتلا به بیماری نظری دقیق بدهد.

به طور خلاصه:

  • معاینات لگنی
  • کشت سلولی
  • تست آنتی ژن
  • تست DNA تريكوموناس
  • ارزیابی ترشحات از واژن و مجاری ادراری آقایون با کمک میکروسکوپ

نکته قابل تامل در تشخیص این نوع بیماری عفونی-مقاربتی این است که تشخیص آن در مردان بسیار دشوار تر از زنان است و کاری پزشک کمی سخت تر می شود.

درمان تريكومونيازيس چگونه ممکن است؟

توجه داشته باشید درمان این بیماری بسیار راحت است و نیاز به گذراندن مراحل سختی نیست. در ابتدا پزشک اقدام به دارو درمانی و تجویز آنتی بیوتیک های نظیر: مترونیدازول، تینیدازول می کند. معمولاٌ پس از گذشت یک هفته از مصرف دارو بیماری رو به رو بهبود می رود. البته در این دوره درمانی باید مراقبت های مانند: عدم برقراری رابطه جنسی داشت.

بسیاری از متخصصین این حوزه درمانی معتقدند افراد مبتلا به این بیماری بعد از گذشت حدود ۳ ماه از بهبودی، بهتر است تست های مربوط به تريكومونيازيس را به عنوان چکاپ انجام دهند. زیرا احتمال عود مجدد بیماری وجود دارد.

همانطور که در مبحث پیشین بدان اشاره شد در صورت عدم درمان خطراتی بسیاری متوجه شما خواهد بود.

 

برای تعیین وقت قبلی و مشاوره در رابطه با مشکلات و بیماری های مربوط به زنان  با دکتر شمیلا فرامرزی متخصص زنـان، زایمـان و زیبایی  با شماره های ۸۸۱۹۶۲۶۴ – ۰۹۹۰۳۷۷۷۶۸ تماس بگیرید و به آدرس اینستاگرام ایشان مراجعه نمایید.

 

چگونه می توان از ابتلا به تريكومونيازيس پیشگیری کرد؟

برای کاهش خطر ابتلا به تريكومونيازيس توصیه می شود نکات زیر را رعایت کنید:

  • استفاده از کاندوم با روشی صحیح درد و تعویض آن در هر بار رابطه جنسی حتی در فواصل زمانی کوتاه مدت
  • خودداری از تعدد شرکای جنسی و تعهد به ارزش های خانواده
  • در صورت ابتلا به بیماری با افراد سالم رابطه زناشویی برقرار نکنید. زیرا این بیماری نه تنها از راه رابطه واژینال بلکه از طریق رابطه مقعدی یا دهانی هم قابل انتقال است.

ذکر یک نکته الزامیست روش های جلوگیری از بارداری مانند مصرف قرص یا دارو های دیگر از ابتلا به این بیماری پیشگیری نمی کند.

نتیجه گیری

در صورت مشاهده هر گونه علائم غیر عادی سریعاٌ به پزشک مراجعه کنید زیرا تشخیص به هنگام موجب کوتاهی روند درمانی و سهولت در آن می شود. علاوه بر آن از بهترین متخصص زنان و اورولوژی برای مراجعه و درمان کمک بگیرید زیرا خطر بروز عوارض و پیشرفت بیماری را به طور چشم گیری کاهش می دهد. باشد که مطالب فوق مفید فائده واقع شده باشد.

دکتر شمیلا فرامرزی می توانند به شما در درمان انواع بیماری های زنان و عفونت ها واژینال کمک کنند.

Call Now Button