عفونت باکتریایی واژن

سالانه زنان زیادی به دلایل مختلف به عفونت واژن مبتلا می شوند. یکی از شایع ترین عفونت های واژن در بانوان، عفونت باکتریایی واژن می باشد. اکثر بانوان واژه عفونت واژن را شنیده اند اما اطلاعات زیادی درباره عفونت باکتری واژن ندارند. با ما همراه باشید تا بیشتر درباره این نوع از عفونت زنان آشنا شوید.

عفونت باکتری واژن چیست؟

واژینوزباکتریال یا عفونت باکتری واژن(BV) که بصورت عفونت باکتریایی واژن نیز خوانده می شود از شایع ترین عفونت در واژن بانوان می باشد. این نوع از عفونت یک بیماری می باشد که اکثر زنان در زندگی خود حداقل یک بار با آن روبرو خواهند شد.

این عفونت می تواند در سنین مختلف اتفاق بیافتد که در دوران بارداری این اتفاق شایع تر می باشد. علت این امر به دلیل سیستم تناسلی زنان در دوران کودکی و یائسگی می باشد که امکان رشد میکروب ها در این سنین به حداقل می رسد.

علائم و نشانه ها

اکثر بانوان مبتلا به این بیماری هیچ علائمی را مشاهده نمی کنند اما در برخی از موارد مشاهده علائم زیر نشان از عفونت باکتریایی دارد:

  • خروج ترشحات واژن به رنگ سفید، شیری، خاکستری یا طوسی می باشند، همچنین رقیق و بویی شبیه به ماهی دارند. این ترشحات به دیواره واژن می چسبند و بیشتر بعد از رابطه جنسی دیده می شوند.
  • احساس سوزش که در زمان ادرار بیشتر مشاهده می شود.
  • خارش در ناحیه تناسلی(اطراف واژن)

دلایل بروز عفونت باکتریایی

در بدن زنان یکسری باکتری های مفید و مضر قرار دارند که باکتری های مفید به کنترل باکتری های مضر می پردازند. هنگامی که تعادل در بین این باکتری ها از بین برود فرد به عفونت باکتریایی مبتلا می شود. لذا از مهمترین دلایل بروز این نوع از عفونت در زنان همین به هم خوردن تعادل در باکتری های طبیعی می باشد. در ادامه برخی از عوامل که احتمال ابتلا به عفونت باکتری را افزایش می دهند معرفی شده اند.

  • هنگامی که فرد دوش واژینال استفاده می کند یا از روش های درمانی دیگر برای تمیز کردن واژن خود استفاده می کند ممکن است به این بیماری دچار شود.
  • هنگامی که فرد با بیش از یک نفر ارتباط جنسی داشته باشد.
  • بانوانی که از آی یو دی جهت پیشگیری از بارداری استفاده می کنند مستعد بیماری عفونت باکتریایی می باشند.
  • افرادی که در حین رابطه جنسی از ابزارهای پیشگیری استفاده نمی کنند.
  • بانوان که در زمان استحمام از داروهای ضدعفونی کننده استفاده می نمایند.
  • معمولا افرادی که از صابون های معطر برای تمیز کردن واژن استفاده می نمایند در معرض خطر ابتلا به عفونت باکتریایی می باشند.
  • استحمام در استخر های معطر نیز خطر ابتلا به عفونت باکتری را افزایش می دهد.
  • سیگار کشیدن از دیگر عوامل موثر بر عفونت باکتری می باشد.
  • استفاده از موادهای بو بر برای از بین بردن بوی بد واژن نیز خود خطر ابتلا به عفونت را افزایش می دهد.
  • بانوانی که لباس های زیر خود را با مواد شوینده قوی می شویند در معرض عفونت باکتریایی قرار دارند.

 

خطرات عفونت باکتری واژن

این عفونت در مراحل اولیه هیچ گونه تهدیدی برای بانوان محسوب نمی شود اما اگر زودتر برای درمان اقدام نگردد سبب بروز بیمای ها و عواقب ناگوار برای بیمار خواهد شد.

  • عدم درمان به موقع عفونت های باکتریایی به دلیل ارتباط این عفونت با ویروس ایدز احتمال ابتلا به ایدز را در فرد افزایش می دهد.
  • ابتلا به سایر بیماری های عفونی که در مقاربت جنسی قابل انتقال می باشند. نظیر تبخال تناسلی،ایدز، سوزاک، HPV و یا کلامیدیا
  • سبب بروز زایمان های زودرس می شود
  • پاره شدن کیسه آب در زنان باردار
  • سبب التهاب دیواره رحم بعد از زایمان می شود.
  • در برخی موارد سبب التهاب لگن و در نهایت ناباروری در بانوان می شود.
  • مردی که در رابطه جنسی مبتلا می شود هیچگونه خطری او را تهدید نمی کند اما ناقل این بیماری به شخص دیگری می باشد.

درمان عفونت باکتری واژن

برای درمان عفونت باکتری واژن روش های درمانی مختلفی وجود دارد. اما تا زمانی که هیچ علائمی از آن مشاهده نشد نیاز به مصرف هیچ دارویی ندارد. جهت استفاده از روش های درمانی دارویی بایستی در همان ابتدا به متخصص زنان مراجعه کنید.

معمولا برای درمان از قرص ها، پماد و یا ژل های حاوی آنتی بیوتیک استفاده می شود. اما در بیشتر مواقع این روش های درمانی موقتی می باشند.

از جمله داروهای آنتی بیوتیک می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • مترونیدازول: بصورت قرص و ژل موجود می باشد. این دارو باید حتما طبق دستور پزشک مصرف شود. همچنین دقت داشته باشید که مصرف مشروبات الکلی در هنگام مصرف مترونیدازول حال بیمار را وخیم می کند و بهتر است بیمار تا ۴۸ ساعت پس از مصرف دارو از خوردن مشروبات الکلی خودداری کند.
  • کلیندامایسین: معمولا بصورت قرص و پماد یافت می شوند و در هنگام مصرف این دارو اثر روش های جلوگیری از بارداری نظیر دیافگرام و کاندوم های لاتکس بر فرد کاهش می یابد.
  • تینیدازول: این دارو نیز زمانی تجویز می شود که علائم عفونت پس از استفاده از روش های فوق دوباره برگشته باشد. در هنگام مصرف این دارو نیز نباید از مشروبات الکلی استفاده کرد.

خلاصه ای از مطالب فوق؛

  • عفونت باکتریایی از شایع ترین عفونت ها در سنین ۱۵ الی ۴۴ سال می باشد.
  • از مهمترین علائم این بیماری بروز خارش در واژن، خروج ترشحات رقیق و بد بو از واژن
  • معمولا از قرص های آنتی بیوتیک جهت درمان این بیماری استفاده می شود در برخی موارد نیز پزشک داروهای گیاهی را تجویز می کند. در صورت عدم درمان به موقع این بیماری خطرات و مشکلات بیشتری برای فرد رخ می دهد.
Call Now Button